Αντικείμενο & στόχοι

Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που οι παραγωγοί διαθέτουν την παραγωγή τους σε τιμές κάτω του κόστους, ενώ μπορεί να παραμένει αδιάθετη για μήνες. Οι σύγχρονες πρακτικές καλλιέργειας ρυζιού που ακολουθούνται για την επίτευξη υψηλών αποδόσεων, σε συνάρτηση με τις υψηλές τιμές αγροχημικών και καυσίμων, έχουν ως αποτέλεσμα το Ελληνικό ρύζι να μη μπορεί να ανταγωνισθεί τις πολύ χαμηλές τιμές του εισαγόμενου, αλλά αμφίβολής ποιότητας ρυζιού από τρίτες χώρες, όπως Πακιστάν, Ινδία, Μυανμάρ κτλ. Με δεδομένο το γεγονός της συνεχόμενης μείωσης τα επόμενα έτη των επιδοτήσεων, δύο πολιτικές υπάρχουν για να παραμείνει βιώσιμη η καλλιέργεια ρυζιού στην Ελλάδα: 1) να μειωθεί κατά πολύ το κόστος παραγωγής 2) η παραγωγή να στραφεί σε νέες κατηγορίες ρυζιού όπως αυτές του βιολογικού, χαμηλών εισροών, ΠΟΠ κτλ.

Στη χώρα μας η παραγωγή βιολογικού ρυζιού, που θα μπορούσε να αυξήσει την πρόσοδο των παραγωγών μέσω των υψηλότερων τιμών και του ανοίγματος σε ποιοτικότερες αγορές, είναι πάρα πολύ περιορισμένη, ενώ πραγματοποιούνται εισαγωγές από τρίτες χώρες (Ιταλία και Ασία). Αυτό οφείλεται στη συνήθεια εφαρμογής των παραδοσιακών πρακτικών καλλιέργειας, στις μειωμένες δυνατότητες αμειψισποράς (20-25% σύμφωνα με στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ), στην έλλειψη marketing, στα περιορισμένα δίκτυα εμπορίας, αλλά κυρίως στην έλλειψη εκπαίδευσης των αγροτών σε πρακτικές εφαρμογής πρακτικών βιολογικής καλλιέργειας ρυζιού βασισμένα στις αρχές της αειφόρου γεωργίας.